Er is een moment in het jaar waarop de natuur bijna helemaal stilvalt. De bomen zijn kaal, het licht wordt zachter en de aarde trekt zich terug.

Misschien mogen wij dat ook eens doen.

Niet om iets te bereiken, niet om onszelf te verbeteren, maar om te luisteren naar wat er binnenin ons leeft.

Tijdens deze Zenzondag nodig ik je uit voor een dag van verstilling. We wisselen zitmeditatie (zazen) en loopmeditatie (kinhin) af met korte zenverhalen, momenten van contemplatie en het meditatief schilderen van een lotusyantra.

We keren steeds terug naar het middelpunt. Naar die stille plek in onszelf waar niets hoeft te worden opgelost.

Tussendoor genieten we van warme thee, een vegetarische lunch en heerlijke kleine hapjes. Er is ruimte om je terug te trekken, te rusten en te voelen wat aandacht vraagt.

Misschien ontmoet je onrust, misschien verdriet, misschien juist vreugde of een diepe stilte.

Alles mag er zijn.

Want jezelf niet verlaten betekent ook dat je bij jezelf kunt blijven wanneer er even niets te doen is.

Een dag om de buitenwereld wat zachter te zetten en te ontdekken hoeveel ruimte er vanbinnen kan ontstaan.

Je hoeft nergens naartoe. Je bent er al.